Voor plezier en eenvoud in de natuurlijke moestuin
Zowat in elke tuin zijn merels te vinden, niet enkel op het platteland maar ook in de stad. Dat is niet altijd zo geweest. De merel is oorspronkelijk een typische, schuwe bosvogel die moeilijk te vinden was in de dichte struiken. Door de versnippering van bosgebieden en door de toenemende industrialisatie is de merel zich gaan aanpassen aan de mens. Zo zijn erop dit ogenblik stadmerels en landelijke merels.
Hoe het komt weet ik niet, maar dit jaar zijn er bij veel mensen heel veel slakken. Ik heb al van verschillende mensen te horen gekregen dat slakken alles verorberen.En dit zelfs bij tuinders die al lang op een natuurlijke manier bezig zijn en vorige jaren géén last hadden van slakken! En in een voorjaar dat het abnormaal weinig regent en het de laatste weken heel warm en droog is.
De opmerkingen en vragen over slakken, de oorzaken, redenen en mogelijke remedies druppelen normaal mijn mailbox binnen, maar de laatste weken is het al een beetje een regenbui geworden 🙂 .
Een veel gestelde vraag is of die mulch die ik altijd promoot om je bodem te verbeteren niet juist de oorzaak is van al die slakkenproblemen, want dat is iets wat elke gangbare tuinier je zal vertellen.
Uiteraard ben ik het daar niet mee eens 🙂 .
Vorig jaar viel het ons ineens op dat er op één pruimenboom gekrulde bladeren zaten, dat de bladeren wat blonken en plakten. Duidelijkere tekenen dat er luizen op de boom zitten zijn er niet! Voor ons is dit heel vreemd, wij hebben normaal nooit last van luizen op onze fruitbomen.
Een klein mirakel volgens u? Eigenlijk niet, gewoon kwestie van op tijd een potje met stro of hooi in de boom te hangen. En dan nog omgekeerd ook!
Voor luisaantasting wordt altijd aangeraden om een plantenaftreksel te maken, de planten eens goed af te spuiten of zelfs nog erger, om een ‘ecologisch’ bestrijdingsmiddel te gebruiken.
Maar al deze technieken horen niet thuis in een natuurlijke tuin, en bovendien helpen ze niet of maar tijdelijk. Een potje dat op tijd én juist wordt opgehangen is een dikke win-win in de tuin en vraagt maar enkele minuutjes van uw tijd in ruil voor een jaar een luizenvrije boom. [Read more…]
De laatste weken hebben we onze bedden opgekuist en zoveel mogelijk bedekt met een dikke mulchlaag van versnipperd blad en gras. Het is de ideale bezigheid in het najaar. Blad valt overal van de bomen en krijg je dus gratis en voor niets. Als je het een beetje goed aanpakt, valt het zelfs van bomen, hagen en struiken in je eigen tuin en heb je het maar voor het oprapen.
Vermengd met gras is dit mengsel de ideale bescherming én voeding voor je bodemleven. Wij doen dan ook veel moeite om in het najaar zoveel mogelijk mulch te verzamelen. Want het is voor ons ondertussen al overduidelijk dat het héél veel voordelen oplevert.
Een heel belangrijk vak tijdens mijn opleiding tuinbouw was bemesting. Zeker bemesting bij kweken in een serre was niet eenvoudig en vroeg al redelijk wat kennis. Maar ook bemesting op een veld is verre van eenvoudig, zeker wanneer je ook nog eens moet rekening houden met uitspoeling, verstrengde regels, uitrijperiodes, nateelten …
Dat bemesting nodig is wordt trouwens nooit in vraag gesteld of kritisch bekeken, het is blijkbaar gewoon een universele wet die moet gehoorzaamd worden. Maar wat is het probleem met bemesting hoor ik u denken. Wel, zeker bij chemische bemesting duiken er direct allerlei problemen op, hierover heb ik vroeger al eens geschreven.
Maar in de moestuin kan je toch ook perfect organische meststoffen gebruiken? Veel minder agressief, en ze helpen je planten groeien! Ja toch?
Na een eerste lezing van uw boek, ben ik zowel verwonderd als blij eindelijk een methode te ontdekken die geen synthetische input nodig acht.
Ikzelf heb intussen ook een stuk weide in gebruik genomen. Als startpunt heb ik een bodemanalyse laten uitvoeren door de Bodemkundige Dienst.
De pH was 4,7 en dus leek het mij aangewezen om te bekalken.
Ik lees daarover niets in uw boek. Nochtans hebben planten ook een tolerantie voor de zuurtegraad van de bodem. [Read more…]
[mashshare]
Het gekende probleem waar heel veel tuiniers die stoppen met een grondbewerking mee sukkelen: woelmuizen. Ze vreten aan je pastinaken, aardperen en bieten, ze eten het hart uit je andijvie en vreten de wortels van je fruitbomen af.
Je hoort en leest overal over mogelijke oplossingen om deze dieren weg te krijgen, maar welke werken nu en welke niet? Bij Yggdrasil kampen we al jaren met deze ambetanterikken, en ondertussen wordt het probleem steeds kleiner zodat we nu toch enigszins kunnen samenleven. Benieuwd op welke manier wij het probleem hebben aangepakt?
Ik geef een inleidende uitleg en overloop alle mogelijke oplossingen in de video hieronder 🙂 . [Read more…]
[mashshare]
Een vraag die in mijn mailbox binnenkwam:
Beste Frank,
Die hermineralisatie van de moestuin vind ik wel erg belangrijk.
Wat kan hiervoor nog meer gebruikt worden dan lavakorrels ?
Hoor graag wanneer ik dit ter hand moet nemen.
Welke tijd van het seizoen?
Ik merk dat er nog veel vragen zijn over het aanrijken van je bodem, hoe je dit kan doen, of lavameel de enige optie is, wanneer je dit kan doen …
[mashshare]
Vorige week heb ik een artikel geschreven over lieveheersbeestjes. Daarin heb ik onder andere uitgelegd dat het lieveheersbeestje in de vorm die wij allemaal kennen niet de meeste luizen eet, maar dat dit in een ander stadium van ontwikkeling gebeurt. Tijdens het larvestadium worden er grote hoeveelheden luizen verorberd door lieveheersbeestjes die wij als zodanig niet herkennen.
Ik kreeg hierover een berichtje van Kathleen van Okker, die bij ons de lesgeverscursus volgt, dat het toch spijtig was dat er geen foto’s van deze verschillende stadia in het artikel stonden. Zij bood aan om haar foto’s te gebruiken, iets wat ik uiteraard gretig aanvaardde 🙂 (Bedankt Kathleen!) .
[mashshare]
Over het algemeen gaat het hier om minder goed geziene gasten, deze keer dus niet. Het lieveheersbeestje is alom gekend en geliefd. Het is één van de weinige kevers waar zowat iedereen mee vertrouwd is en die door velen geliefd is. Het wordt zelfs ‘geluksbrenger’ genoemd.
Heeft het te maken met de reputatie dat het de beste luizenverdelger is? Of met het feit dat het zo mooi van kleur is? Of omdat je het gemakkelijk in je hand kunt nemen? Dan zoekt het de hoogste plek op, bovenop je vinger bijvoorbeeld, om dan weg te vliegen.