Tijdens een expeditie in het Nijlgebied valt het entomoloog Philip Callahan op dat de oostelijke oevers veel vruchtbaarder zijn dan de westelijke. En dat ook altijd geweest zijn. Er zijn oude geschriften waarin sprake is van het belang om zand van het oosten naar het westen te krijgen. Zou het kunnen dat het verschil in vruchtbaarheid in de bodem zit? Overal waar de boot aanmeert neemt Dr. Callahan stalen en hij onderzoekt deze later met een magneet. Het resultaat is dat de westelijke, onvruchtbare bodems allemaal weggeduwd worden door een magneet en diamagnetisch blijken te zijn. De vruchtbare bodems aan de oostkant worden allemaal aangetrokken en blijken paramagnetisch te zijn.
