Voor plezier en eenvoud in de natuurlijke moestuin
Afgelopen week heb ik op aanraden van mijn moeder het boek ‘The serengeti rules’ van Sean Carroll gelezen. Het boek gaat over de Serengeti woestijn, een uitgestrekt gebied in Afrika dat bekend is voor zijn grote leeuwenpopulatie, indrukwekkende migraties van grote kuddes dieren en enorme diversiteit aan leven.
Een experiment met ratten. De helft van de ratten zit in een kooi met als opschrift ‘Doolhof slim’, de andere helft krijgt het label ‘Doolhof dom’. Nochtans is er geen verschil tussen deze twee groepen dieren. Studenten moeten verschillende testen uitvoeren met deze ratten en wat blijkt? De resultaten zijn zoals verwacht: de ratten uit de slimme groep zijn slimmer dan de ratten in de domme groep.
Hoe kan dat?
Mulchen vind ik zo belangrijk in de moestuin. De voordelen zijn enorm 🤩: weinig onkruid, betere bodem, minder plagen …
Toch merk ik dat veel mensen nog schrik hebben om het zelf toe te passen. Ze zitten met te veel vragen om de stap te zetten en zelf aan de slag te gaan met mulchmateriaal 😨.
Ik ben met de voorbereiding bezig van mijn volgende boek en dit gaat volledig over mulchen in de moestuin. Heb jij dus vragen over mulchen? Heb jij onderwerpen die er zeker in moeten staan?
Laat het mij dan zeker weten in de reacties hieronder! Hoe meer vragen en suggesties, hoe beter het boek wordt 😉😀.
Door veel en juist te mulchen in je tuin, houd je onkruid goed onder controle. Uiteraard groeit er altijd wel ergens wat onkruid, maar de hoeveelheid die opkomt is een peulschil in vergelijking met wat een gangbare tuinier elke week moet wieden. Meldes, knopkruid, melkdistels en zelfs kweek, brandnetels of zuring zijn eenvoudig te verwijderen in gemulchte bedden, onkruid wieden neemt daarom niet zo veel tijd in beslag.
Maar er zijn uitzonderingen: zevenblad en haagwinde zijn de eerste die in mij opkomen. Dit zijn lastige onkruiden, die zich via wortelstokken en zaad voortplanten en zich heel hardnekkig gedragen. Hier vanaf geraken is toch net iets moeilijker.
street team
/strēt tēm/
Zelfstandig naamwoord
1. Een groep enthousiaste lezers die
de wereld rondreizen en boeken van een schrijver op elk continent promoteneen auteur helpen om het enthousiasme over een bijna verschijnend boek te vergroten door erover te praten, te bloggen en te posten op Facebook, Instagram …
2. Een cheerleader groep van een auteur die speciale voordelen en een blik achter de schermen krijgt in ruil voor hulp bij het promoten van het nieuwe boek.
Onze moestuin doet het prima volgens uw systeem! We kunnen volop oogsten en zijn tot nu toe gespaard van plagen of ziektes. Als beginnelingen hebben we nu wel een klein vraagje ivm. de kolen. Als je bijvoorbeeld rode kool oogst, laat je dan de wortel in de grond om het bodemleven zo weinig mogelijk te verstoren? Of trek je er de wortel voorzichtig mee uit om ziektes zoveel als mogelijk te voorkomen? [Read more…]
Mijn slagzin onder Natuurlijke Moestuin is ‘Tuinieren met de natuur mee …’ . Ik heb hier al vaak opmerkingen over gekregen. Allemaal in de trant van:
Als je de natuur laat doen, wordt alles overwoekerd.
Dan kan je niets meer kweken van groenten en kan je evengoed stoppen.
Klopt, maar niet teveel … Want als je onkruid laat staan […] dan overwoekert “de natuur” snel de “tuinbouwcultuur”.
Misschien is het tijd voor wat uitleg over wat ik juist bedoel 🙂 .
Sociale media zijn niet meer weg te denken en vormen een steeds belangrijker onderdeel van veel mensen hun leven. Facebook en Youtube zijn de oudste en grootste. Op Facebook heb ik al een pagina die je kan volgen: Natuurlijke Moestuin. Hier komen de evenementen, links naar de blogs, en binnenkort ook links naar de video’s op het nieuwe Youtube kanaal.
Een tuin is een plek waar je veel kan leren. Over de werking van de natuur, hoe ingeniues dit allemaal in elkaar steekt. Hoe bijen functioneren, hoe een klein kiempje kan uitgroeien tot een boom van 30 meter hoog. Hoe een hoop takjes, mos en gras kan uitgroeien tot een perfect nestje voor een vogel. De lijst is werkelijk eindeloos: de tuin is een eeuwige school.
Maar niet alleen over de natuur leert je tuin je veel, ook over jezelf kan je veel leren in de tuin. Je persoonlijkheid komt automatisch naar boven in de tuin. Je kan jezelf misschien enkele jaren bedriegen door een bepaald systeem te volgen, maar je kan pas met echte passie en plezier tuinieren wanneer je op jouw manier tuiniert. En dan komt jouw karakter naar voren, je kan het gewoon aflezen aan de soorten die er staan, waar belang aan gehecht wordt, de vorm, de manier …
Maar dan moet je die stap durven zetten. Je moet durven springen, je moet durven om je goesting te doen in de tuin. Dan pas ontdek je echt plezier in tuinieren, dan pas kan je tuin een ontsnappingsplek worden, een plek waar je jezelf kan zijn en energie kan opdoen. En daar loopt het vaak fout.
Het madeliefje is een algemeen gekend bloempje en het heeft dan ook heel wat volksnamen. Meizoentje is er één van. Een erg positieve naam en dat weerspiegelt wel het gevoel dat velen hebben voor het madeliefje, vooral kinderen. Liefhebbers van een biljartgazon verafschuwen dan weer het madeliefje want het groeit toch zo graag in gras.
Het is inheems en bloeit bijna het gehele jaar door maar wanneer het lente wordt, komen ze massaal te voorschijn. Er is een Engels spreekwoord dat zegt dat de lente pas begint als je je voet op 12 madeliefjes tegelijk kan zetten.
Het madeliefje was bij de Germanen gewijd aan Ostara, de godin van de lente en de schoonheid. Haar feest wordt onder gekerstende vorm nog altijd gevierd nl. Pasen. En zie, in Frankrijk heet het madeliefje: pâquerette. Over het ontstaan van het madeliefje zijn heel wat verhalen in omloop.
Een ervan vertelt dat Boreas, de koude noordenwind, verliefd werd op Flora, de bloemengodin. Dolverliefd haalde hij zo’n dwaze kuren uit dat hij in de knoop geraakte met zijn broers Eurus, de oostenwind, Auster, de zuidenwind en Zephyrus, de westenwind. Toen de aarde weer pronkte en de bloemen in volle pracht stonden, blies Boreas zijn mooiste witte sneeuwvlokjes over het land om zijn liefde voor Flora te bewijzen. Zeus, de oppergod, was woedend maar Flora lachte en veranderde elk sneeuwvlokje in een madeliefje.
Een andere legende vertelt dat Maria naar het graf van Jezus ging en toen ze zag dat zijn lichaam verdwenen was in tranen uitbarstte. Overal waar haar tranen op de grond vielen, kwam er een madeliefje op.
Het madeliefje is een doorlevend kruid met een wortelstok die uitlopers ontwikkelt. De kortgesteelde, spatelvormige blaadjes vormen een dicht rozet waardoor het het gras kan verdringen. Een bloeistengel draagt maar één bloemetje en heeft geen blaadjes. Het madeliefje is een samengesteldbloemige d.w.z. het bloemetje bestaat uit buisbloemetjes die een geel hartje vormen temidden van een krans van witte straalbloemetjes, soms met een rood puntje onderaan. De rode schijn langs de rand is afkomstig van een druppel bloed van de vinger van Maria. Ze prikte zich toen ze madeliefjes in het kleed van het kindje Jezus wou bevestigen. De bloemetjes openen en sluiten samen met het licht, vandaar de Engelse naam ‘daisy’ dat ‘oog van het licht’ betekent.
De Engelse ridders mochten een ‘daisy’ aan hun wapenschild toevoegen als ze het ja-woord gekregen hadden van hun adellijke geliefde. Lange tijd is het madeliefje als bloemenorakel gebruikt: men trekt de bloemblaadjes één voor één uit onder het zeggen van een versje zoals verliefd, verloofd, getrouwd om een toekomstige toestand te kennen of die van degene op wie men verliefd is.
Het madeliefje is een nuttig kruid in de tuin omdat het kalk aanmaakt in de grond. Bovendien blijkt het spontaan te groeien op plaatsen met kalkgebrek.
In de volksgeneeskunde is het reeds lang in gebruik. In de Oudheid werd het vooral gebruikt als wondhelend kruid. Versgekneusde bladeren zijn goed tegen kneuzingen. Samen met arnica en calendula vormt het het trio van de wondmiddelen. Vanaf de 15de eeuw werd het een populair geneeskruid.
In Slovakije gebruikte men vroeger een hoestsiroop op basis van het madeliefje en ook in de hedendaagse kruidengeneeskunde wordt het gebruikt bij hoest omwille van zijn slijmoplossende werking.
Thee van blad en bloem werkt bloedreinigend en vochtafdrijvend. Daardoor is het reinigend voor de huid en helpt het bij acne en allerlei huidkwaaltjes. De thee stimuleert de werking van gal en lever en wekt de eetlust op. De bloem voorkomt en verlicht ook krampen.
Je kan het ook eten. Vroeger kookte men de blaadjes mee bij vette, zware vleesgerechten. Kauwen op vers geplukte bloemetjes is goed tegen ontstekingen in de mond, zoals aften bijvoorbeeld. Ze smaken wel een beetje bitter. Rauw kunnen de blaadjes ook in sla of je kan met de bloemetjes allerlei schotels en soepen garnieren. Jonge, ongeopende bloemknoppen kan je op azijn zetten en gebruiken als alternatief voor kappertjes.
Maar er is natuurlijk vooral van te genieten als je ze her en der in de tuin tegenkomt en ziet hoe ze zich openstellen voor het licht en weer sluiten als het regent. Kinderen gaan onmiddellijk de bloemetjes plukken. Ze kunnen er kransen mee versieren of ze in het haar of knoopsgaten steken. Toen ik kind was en er nog veel grachten waren waarin biezen groeiden, vlochten we kransen van de biezen en die versierden we met madeliefjes.
Gun de madeliefjes het leven in je tuin en je kan er op vele manieren van genieten.