Voor plezier en eenvoud in de natuurlijke moestuin
Bijen zijn de laatste jaren niet meer weg te slaan uit het nieuws, spijtig genoeg meestal op een niet zo’n positieve manier. Er zijn grote problemen door het overmatig gebruik van pesticiden, maar dat is niet het enige probleem. Bijen vinden momenteel heel weinig voedsel, niet alleen omdat er nog weinig akkerranden zijn met bloemen, maar ook in onze eigen tuinen is het vaak een woestijn voor een bij.
Maar wij kunnen hier heel eenvoudig zelf heel veel aan doen!
Bijna iedereen die begint te tuinieren zet na enkele jaren een (kleine) serre in zijn moestuin. In het begin zijn er al voldoende nieuwe dingen om te ontdekken en te leren, en is een serre niet zo’n noodzaak. Maar wanneer je enkele jaren bezig bent, dan neemt de drang naar een verlengd seizoen, naar eigen tomaten en komkommers vaak sterk toe: een serre is dan een ideale oplossing.
Je kan zo je kweekseizoen verlengen, je hebt een plek waar je elk jaar een mooie opbrengst aan tomaten hebt én je kan deze in het vroege voorjaar gebruiken om je plantgoed op te kweken! Gedaan met het halve huis om te bouwen om plaats te hebben voor al je opkomende tomatenplanten, paprika’s en bloemkolen. Gedaan met het omdraaien van je plantenbakken omdat je kiemplantjes scheef naar het raam toegroeien 🙂 . [Read more…]
Na een eerste lezing van uw boek, ben ik zowel verwonderd als blij eindelijk een methode te ontdekken die geen synthetische input nodig acht.
Ikzelf heb intussen ook een stuk weide in gebruik genomen. Als startpunt heb ik een bodemanalyse laten uitvoeren door de Bodemkundige Dienst.
De pH was 4,7 en dus leek het mij aangewezen om te bekalken.
Ik lees daarover niets in uw boek. Nochtans hebben planten ook een tolerantie voor de zuurtegraad van de bodem. [Read more…]
Ik weet nog toen ik klein was dat we een speciaal werktuig hadden om de greppels te maken voor aardappelen: een aardappelkapper. Je kan hier heel handig een greppel mee maken om de aardappels in te leggen bij het planten. Daarna gebruikt je dit werktuig om de ruggen te maken waarin de aardappels groeien. Puur jeugdsentiment, want het moet al bijna 20 jaar geleden zijn dat we zo aardappels kweekten 🙂 .
Nu maken we gewoon een klein putje in de grond, of leggen ze gewoon juist onder het stro bovenop de grond. Veel eenvoudiger! [Read more…]
[mashshare]
Het gekende probleem waar heel veel tuiniers die stoppen met een grondbewerking mee sukkelen: woelmuizen. Ze vreten aan je pastinaken, aardperen en bieten, ze eten het hart uit je andijvie en vreten de wortels van je fruitbomen af.
Je hoort en leest overal over mogelijke oplossingen om deze dieren weg te krijgen, maar welke werken nu en welke niet? Bij Yggdrasil kampen we al jaren met deze ambetanterikken, en ondertussen wordt het probleem steeds kleiner zodat we nu toch enigszins kunnen samenleven. Benieuwd op welke manier wij het probleem hebben aangepakt?
Ik geef een inleidende uitleg en overloop alle mogelijke oplossingen in de video hieronder 🙂 . [Read more…]
[mashshare]
Meer dan 20 jaar geleden zijn we begonnen met het project Yggdrasil. Nu is het al redelijk eenvoudig om informatie te vinden over permacultuur, maar je moet je eens voorstellen hoe je naar informatie over permacultuur moest zoeken 20 jaar geleden, voor internet!
Juist ja, bijna onmogelijk. Dus deden we wat we dachten dat juist was: de bodem afdekken met een laagje stro.
Maar mijn ouders tuinierden al vele jaren volgens Velt-methode en daar is mulchen een dun laagje leggen. Het resultaat was een bed met een mulchlaag van stro waar onkruid doorkwam en de bodem toch beenhard en droog werd. De eerste oogst van aardappelen hebben we uit de grond gehaald met een pikhouweel. Niet echt voor herhaling vatbaar.
Onze bodem was een akker waar jarenlang een monocultuur van maïs en aardappelen op gestaan had, de organische stof in de bodem was volledig opgebruikt, met alle gevolgen vandien.
Een oplossing was het gebruik van compost, iets wat mijn ouders gezien hadden in de Jean Pain tuin. We zijn dan ook het jaar erop gestart met het gebruik van een dikke laag groencompost die niet ondergewerkt wordt, het resultaat is ondertussen welbekend en iets wat we in al onze cursussen en rondleidingen promoten. [Read more…]
[mashshare]
In mijn opleiding Tuinbouw had ik een uitgebreid pakket theorie over plagen en mogelijke bestrijdingsmiddelen. Zelfs het korte onderdeeltje biologische landbouw bevatte uitleg over de toegelaten biologische bestrijdingsmiddelen.
Voor mijn eindwerk ben ik enkele maanden bij een onderzoekscentrum voor biologische landbouw gaan werken en ook daar stonden bestrijding en plagen op het voorplan. Onze manier van denken en werken in de landbouw is nauw verweven met bestrijden en spuiten. Het is blijkbaar bij velen de eerste reflex: wat kan ik spuiten tegen een plaag?
Kijk maar in handboeken over tuinieren: overal zal je een uitgebreid hoofdstuk vinden over plagen en de mogelijke bestrijdingsmiddelen. Ik heb er in mijn boek 1 pagina aan gewijd 🙂 . Maar ook bij permacultuur en natuurlijk tuinieren wordt er door velen automatisch verondersteld dat je iets moet spuiten tegen plagen, maar dan uiteraard natuurlijke middelen. [Read more…]
[mashshare]
Een vraag die ik dikwijls via mail krijg en die ook vaak op fora en Facebook passeert, is welke planten je best kan combineren en welke elkaar helemaal niet verdragen. Welke plantencombinaties je dus best gebruikt in je tuin.
Het korte antwoord hierop is: geen.
Maar dat helpt natuurlijk niet veel, dus hieronder volgt het lange antwoord 🙂 .
[mashshare]
Vraag via mail:
In het hoofdst. Schijnbare chaos (van het boek Zeven stappen naar een natuurlijke moestuin) lezen we van jullie ‘golftechniek’ die ons wel aanspreekt. Maar de vraag is, hoe brengen we die golven goed aan. In het bijzonder hoe doen we dat met kinderen (gaat het überhaupt met/door kinderen)?
En concreet ook: hoe doen jullie het, deze vormgeving zodanig dat niet elke golf/slinger anders wordt maar zodat er een echt vast golfpatroon ontstaat met voorzienbaar die en die mogelijkheden?
[mashshare]
Mijn ouders geven al 7 jaar een jaarcursus ‘Voedsel Kweken volgens de Principes van permacultuur’, samen met een 2-daagse cursus ‘Voedsel Kweken volgens de Principes van permacultuur’ in de Paasvakantie.
De jaarcursus gaat telkens op een zaterdag door en wordt op 8 verschillende zaterdagen gegeven. Het vraagt natuurlijk een groot engagement om 8 zaterdag doorheen het jaar een volledige dag uit te trekken. Deze cursus is trouwens ook altijd heel snel volzet en de plaatsen zijn beperkt (Ook dit jaar is de cursus al enkele weken volzet). De 2-daagse is een kortere cursus, maar deze gaat altijd door tijdens het middelste weekend van de Paasvakantie, een periode dat heel veel mensen op vakantie zijn.