Voor plezier en eenvoud in de natuurlijke moestuin
Momenteel hoort en leest u niet anders dan problemen met bijen die massaal sterven. De grote schuldige is de landbouw met zijn pesticiden, met name de neonicotinoïden. Volgens de gangbare pers is de mens afhankelijk van de bestuiving door honingbijen en komt de wereldbevolking in gevaar wanneer de honingbij uitsterft omdat er geen voedsel meer gekweekt kan worden.
Er zit wel een kern van waarheid in dit verhaal, maar het probleem is veel breder en er zijn meer bestuivers dan enkel honingbijen.
Het derde boek in de reeks over natuurlijk tuinieren is een dik boek geworden met in totaal 288 blz. aan informatie. Je kan al enkele pagina-voorbeelden bekijken op de site van het boek: Permacultuurprincipes in de natuurlijke moestuin. Ik heb ook tijdens het lezen wat korte zinnen opgeschreven die naar mijn mening de inhoud van het boek goed weergeven. [Read more…]
In permacultuur wordt steeds gerefereerd naar een climax-vegetatie. Het idee is dat wanneer je de natuur zijn gang laat gaan, de natuur evolueert naar een bos. Het is de stabielste vorm, een soort eindpunt voor de natuur. Vandaar komt ook het idee van voedselbossen als ultieme vorm van tuinieren volgens permacultuur: een stabiel systeem waaruit je zonder veel werk lange tijd kan oogsten.
Ik heb hier altijd bedenkingen bij gehad, niet bij voedselbossen an sich, maar wel bij voedselbossen in ons klimaat waarover gedaan wordt alsof ze veel eten gaan opbrengen doorheen het jaar. Ik heb altijd het idee gehad dat een voedselbos (in onze streken) niet veel meer is dan een boomgaard die wat dichter geplant is en wat diverser in soorten. Groenten kweken gaat niet in een bos. Punt. Je hebt altijd een min of meer klassieke vorm van groentetuin nodig: een open plek waar zon in kan.
Een kort bericht deze keer: de booktrailer voor het nieuwe boek is klaar! Ik ben heel tevreden met het resultaat en hoop dat het jou ook goesting doet krijgen om je eigen kleine paradijs te ontwerpen. Want daar gaat dit boek over: niet alleen over groenten kweken, maar over het toepassen van de permacultuurprincipes om groenten te kweken en zoveel meer: genieten, bodemverbetering, eco-systemen opbouwen …
Nieuw-Zeelandse spinazie. Lekker en eenvoudig te kweken. Volgens mij ook onbekend bij de meeste tuiniers. Het is nochtans een heel gemakkelijke plant die extreem weinig werk vraagt en (veel) opbrengst levert vanaf juli tot diep in oktober. Maar onbekend zorgt er ook voor dat, indien je deze plant probeert, je niet juist weet hoe je moet oogsten, onderhouden en zaad oogsten.
Ik probeer al deze vragen hieronder te beantwoorden, want deze soort spinazie is naast alle hierboven genoemde voordelen ook gewoon lekkerder dan de klassieke spinazie.
Het eerste boek dat ik heb geschreven en uitgegeven – Zeven stappen naar een natuurlijke moestuin – is in een razend snel tempo geschreven en uitgegeven. Of zo voelde het toch. Ik moest toen nog alles uitzoeken: redacteur, vormgever, drukkerij, uitgever, hoe verzenden, hoe promotie maken … Ik heb toen op sommige momenten bijna de klok rond gewerkt om alles rond te krijgen en dingen uit te vissen. Het boek is klaar geraakt en het was tiptop in orde.
Karton en natuurlijk moestuinieren lijkt een geslaagd huwelijk. Het wordt vaak aangeraden om een laag karton te leggen met hierop een dikke laag mulch, of soms zelfs enkel wat stenen om snel te kunnen beginnen zonder al te veel werk. Ook ik heb al dikwijls geschreven over het gebruik van karton en het is iets dat je zeker goed kan gebruiken in je moestuin. Maar er zijn toch enkele nuances en zelfs redelijk wat discussie of het allemaal wel zo slim is om al dat karton te gebruiken in de tuin.
In mijn map vond ik een krantenartikel van een tiental jaren terug van Ed Groeneweghe die jarenlang de Groene Gids verzorgde in Het Nieuwsblad. Hij verwoordt precies wat ik voel in verband met insecten. Daarom wil ik het hier overnemen.
Er duiken de afgelopen weken allerlei problemen op in de tuin die onrechtstreeks te maken hebben met de droogte en hitte van begin augustus. Dingen zoals een tekort aan mulch, zaad dat niet gekiemd is, bonen die gestopt zijn met bloeien en groeien … Komt dat nog goed? Kan ik daar iets aan doen?
Alhoewel onze ervaring met deze extreme omstandigheden kort en beperkt is, wil ik hieronder even bekijken hoe wij hiermee omgaan.
Een plant die bij iedereen wel in de tuin opduikt en dan een redelijk hardnekkig (on)kruid blijkt te zijn: Stinkende Gouwe. Bij het uittrekken breekt hij gemakkelijk en indien je hem in zaad laat komen heb je het jaar erop vele nakomelingen. Het is wel een goede bijenplant en ze bloeit redelijk mooi en uitbundig.