Voor plezier en eenvoud in de natuurlijke moestuin
De titel heeft het eigenlijk allemaal al weggegeven maar voor alle duidelijkheid: de voorverkoop van het derde boek over permacultuur is gestart! Zoals gebruikelijk is er het boek dat je aankoopt maar is er ook meer. Ik heb de goede gewoonte om altijd een paar extra bonussen te geven bij een voorverkoop. Een soort van beloning voor jou omdat je het boek in de voorverkoop al koopt en zo de druk financiert. Want zelf een boek uitgeven blijft toch serieuze facturen opleveren 🙂 .
Toen ik het eerste boek had geschreven, was het zeker niet mijn bedoeling om nog veel andere boeken over natuurlijk tuinieren te schrijven. Het tweede boek kwam er vooral omdat er zoveel vraag was naar onze manier ven kweken. Het derde boek over permacultuur was eigenlijk nooit de bedoeling.
Over permacultuur als theorie en ontwerpsysteem zijn al veel boeken geschreven. Mijn moeder heeft er al uitgebreid over geschreven in het Permacultuur Magazine en er is zelfs een mini-cursus over de permacultuurprincipes ergens diep begraven in de website van Yggdrasil. Het was oorspronkelijk de bedoeling om deze mini-cursus van 16 video’s te verkopen als zelfstudie cursus: een kort overzicht van een praktische toepassing van de principes in onze tuin. Maar een video is en blijft een video. Beperkt in het overbrengen van informatie, zeker indien deze diepgaand en uitgebreid moet zijn.
Het derde boek in de reeks over natuurlijk tuinieren is een dik boek geworden met in totaal 288 blz. aan informatie. Je kan al enkele pagina-voorbeelden bekijken op de site van het boek: Permacultuurprincipes in de natuurlijke moestuin. Ik heb ook tijdens het lezen wat korte zinnen opgeschreven die naar mijn mening de inhoud van het boek goed weergeven. [Read more…]
In permacultuur wordt steeds gerefereerd naar een climax-vegetatie. Het idee is dat wanneer je de natuur zijn gang laat gaan, de natuur evolueert naar een bos. Het is de stabielste vorm, een soort eindpunt voor de natuur. Vandaar komt ook het idee van voedselbossen als ultieme vorm van tuinieren volgens permacultuur: een stabiel systeem waaruit je zonder veel werk lange tijd kan oogsten.
Ik heb hier altijd bedenkingen bij gehad, niet bij voedselbossen an sich, maar wel bij voedselbossen in ons klimaat waarover gedaan wordt alsof ze veel eten gaan opbrengen doorheen het jaar. Ik heb altijd het idee gehad dat een voedselbos (in onze streken) niet veel meer is dan een boomgaard die wat dichter geplant is en wat diverser in soorten. Groenten kweken gaat niet in een bos. Punt. Je hebt altijd een min of meer klassieke vorm van groentetuin nodig: een open plek waar zon in kan.
In mijn map vond ik een krantenartikel van een tiental jaren terug van Ed Groeneweghe die jarenlang de Groene Gids verzorgde in Het Nieuwsblad. Hij verwoordt precies wat ik voel in verband met insecten. Daarom wil ik het hier overnemen.
Een plant die bij iedereen wel in de tuin opduikt en dan een redelijk hardnekkig (on)kruid blijkt te zijn: Stinkende Gouwe. Bij het uittrekken breekt hij gemakkelijk en indien je hem in zaad laat komen heb je het jaar erop vele nakomelingen. Het is wel een goede bijenplant en ze bloeit redelijk mooi en uitbundig.
Afgelopen week heb ik op aanraden van mijn moeder het boek ‘The serengeti rules’ van Sean Carroll gelezen. Het boek gaat over de Serengeti woestijn, een uitgestrekt gebied in Afrika dat bekend is voor zijn grote leeuwenpopulatie, indrukwekkende migraties van grote kuddes dieren en enorme diversiteit aan leven.
Een experiment met ratten. De helft van de ratten zit in een kooi met als opschrift ‘Doolhof slim’, de andere helft krijgt het label ‘Doolhof dom’. Nochtans is er geen verschil tussen deze twee groepen dieren. Studenten moeten verschillende testen uitvoeren met deze ratten en wat blijkt? De resultaten zijn zoals verwacht: de ratten uit de slimme groep zijn slimmer dan de ratten in de domme groep.
Hoe kan dat?
Onze moestuin doet het prima volgens uw systeem! We kunnen volop oogsten en zijn tot nu toe gespaard van plagen of ziektes. Als beginnelingen hebben we nu wel een klein vraagje ivm. de kolen. Als je bijvoorbeeld rode kool oogst, laat je dan de wortel in de grond om het bodemleven zo weinig mogelijk te verstoren? Of trek je er de wortel voorzichtig mee uit om ziektes zoveel als mogelijk te voorkomen? [Read more…]
Mijn slagzin onder Natuurlijke Moestuin is ‘Tuinieren met de natuur mee …’ . Ik heb hier al vaak opmerkingen over gekregen. Allemaal in de trant van:
Als je de natuur laat doen, wordt alles overwoekerd.
Dan kan je niets meer kweken van groenten en kan je evengoed stoppen.
Klopt, maar niet teveel … Want als je onkruid laat staan […] dan overwoekert “de natuur” snel de “tuinbouwcultuur”.
Misschien is het tijd voor wat uitleg over wat ik juist bedoel 🙂 .
